موکب‌های امام رضا برپاشدند/ خدمت‌ در روستا‌های محروم به‌جای مسیر کربلا+عکس و فیلم

از سراسر وب

به گزارش خبرنگار قرآن و فعالیت‌های دینی «رکن آنلاین» در سالی که شیوع ویروس ناخوانده، توفیق زیارت و خدمت به زائران پیاده اربعین را از همه دریغ کرده و کمتر کسی از خادمان مواکب حسینی فکرش را هم می‌کرد که فرصتی برای خدمت‌گزاری پیدا کند، باز هم خادمان آستان ملک پاسبان رضوی با طرح معنوی دیگری دست به کار شده‌اند و نیروهای دلداده و ارادتمند اهل بیت (ع) را گرد هم آورده‌اند تا اربعین امسال با اقتدا به سیره معصومین (ع) ترجمان «کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا» باشند؛ شاید با برداشتن باری از شانه محرومان.

از دوراهی آبروان به سمت سرخس، ۷۰ کیلومتر دورتر از شهر مشهد، پشت دشت‌های طلایی گندم به روستای جلال آباد از توابع بخش رضویه می‌رسیم. جایی که آوار زلزله چند سال پیش بربار سنگین کمبودها و محرومیت‌های منطقه افزوده و همه زیبائی‌های روستا را زیر خود مدفون کرده است. مردم روستا به جز دامداری و کشاورزی محدود به کاشت سیفی‌جات، محلی برای امرار معاش ندارند و غیر از کمبودهای زیرساختی مثل جاده، آسفالت و گاز و…، بیکاری هم دامن‌گیر روستائیان شده.

اما این روزها حضور گرم خادمان دستگاه امام رئوف در مسجد صاحب الزمان (عج) واقع در قلب روستا، به قول خانمِ دهیار روستا «جان تازه ای به جلال‌ آبادی‌ها بخشیده». او با ابراز خشنودی از خدمات آستان قدس از جمله بازسازی چند منزل و تعمیر مسیر لوله‌کشی آنها، به گوشه‌ای از سختی‌های روستا هم اشاره می‌کند و می‌گوید: چند ماهی است مردم از نعمت آب شرب بهره‌مند شده‌اند اما دیگر مشکلات عرصه را بر روستائیان تنگ کرده که امیدوار است به قدوم مبارک خادمان آستان قدس به زودی مرتفع شوند.

خدمتی با شور شتیاق در مواکبی هزاران کیلومتر دورتر از مسیر نجف تا کربلا

خادمان مواکب امام رضا (ع)، حال و هوای مواکب حسینی را به روستاهای دورافتاده آورده‌اند. صدای بلند مداحی‌های شورانگیز ایام اربعین، فضای روستا را پر کرده و خادمان موکب با همان شور و اشتیاق مشغول کار و خدمت‌اند. نه انگار هزاران کیلومتر از عتبات عالیات دور هستند و خبری از زائران پیاده و مواکب و خیمه‌های نجف تا کربلا نیست.

مقابل در مسجد، جمعی از خادمان و خادمیاران رضوی، تندتند بار قلوه سنگ ها را توی حیاط مسجد خالی می کنند. تفاوتی ندارد بیرون از این موکب چه کاره باشند؛ رئیس و کارگر و بازاری و کارمند، با چهره ای خاک آلوده در لباس خدمت به امام رضا(ع) برای برداشتن باری از هم پیشی می گیرند.

 

خدمت خالصانه به بچه‌های روستا به عشق زوار امام حسین (ع)

پشت مسجد در میان خاک و ابزار آلات کهنه، حاج حسین کریمی یک صندلی گذاشته و پسر بچه‌ها را هم به خط کرده و با روی گشاده، یکی‌یکی سرشان را اصلاح می‌کند. از آن پیرمردهای با صفای مشهدی است که با بُغضی در صدایش از حال و هوای خدمت تعریف می‌کند: «هر سال با هیئت کهف‌الحسن در شهر نجف آرایشگری می‌کردم. اما خدا خواست، امسال در کنار خادمان امام رضا (ع) هر روز موی سر ۱۵- ۲۰ تا از بچه‌ها را به عشق آقا امام حسین (ع) اصلاح می‌کنم. جای خدمت فرقی نمی‌کند، مهم خدمت خالصانه است.

مدرسه روستای برج موری، دیگر مقصد این حرکت جهادی است. روستایی که از شرایط مناسب‌تری برخوردار است ولی ۱۲ کیلومتر جاده شوسه، فقدان دسترسی به امکانات ارتباطی روز مثل اینترنت و خانه بهداشت و… زندگی را برای روستائیان دشوار کرده. تنها مدرسه روستا به نامی بزرگ مزین است؛ شهید سلیمانی. ولی صد حیف که به قول روستائیان «از نظر امکانات زیر صفر است». فضایی محقر و بدون امکانات اولیه برای تحصیل بچه‌ها که تنها نام مدرسه را یدک می کشد. سکوی ورودی نشست کرده و عبور از رویش برای ورود به مدرسه خطرناک است. جایی بدون سرویس بهداشتی، میز و نیمکت‌های مناسب و فقدان خانه‌ای برای سکونت معلم.